آسمونی

من غم را در  سکوت ، سکوت را در شب ، شب را به خاطر اندیشیدن به تو دوست دارم.

من زندگی را در عشق ، عشق  را در قلب و قلب را به  خاطر اینکه آشیانه توست دوست دارم .

من اندوه را در اشک ، اشک را در چشم و چشم را به خاطر دیدن روی تو دوست دارم .

من عشق را در سکوت ، سکوت را در تنهایی ، تنهایی را به خاطر تپیدن قلبم ، تپیدن قلبم را برای تو و تو را همچو قلبم دوست دارم .

عشق زیباست که پر از اشک باشد ، اشک ز یباست که برای عشق باشد ، عشق ز یباست که برای تو باشد ، تو ز یبایی که برای من باشی

زیباتر ازتمامی دنیایی ، مثل بهار عاطفه زیبا یی

سرسبزتر ازجنگل اندیشه های سبز ، پربارترازنخل تمنایی

خوشبوتر ازشمیم خوش باغهای بشکفته زخنده گلهایی

وقتی به انتهای جاده ی بن بست می رسم می ببینم برای یاریم انجایی

(( دوستت دارم )) 

 شبی از شبها تو مرا گفتی

                          ((  شب باش  ))

       من که شب بودم و شب هستم و

                                         شب خواهم بود

  شب ِ شب گشتم

  به اُمیدی که تو فانوس سحر گاه شب من باشی

) هدیه ای به من از او که دوستش میدارم )